Horloges en ruimtevaart, deel 2: die welke nog steeds vliegen
Door Charlemagne WatchesBijgewerkt op 4 min leestijd
De bijna-mislukkingen
De ruimte is geen film. In 1965, tijdens Gemini 4, activeert Ed White zijn Speedmaster-chrono. Hij blokkeert. Geen paniek aan boord, maar de NASA aan de grond staat op het punt in te storten.
In 1971, Apollo 15. Dave Scott merkt dat zijn Moonwatch tien seconden per dag verliest. Maanstof was in het uurwerk gedrongen en had de tandwielen aangetast. En in 1986, aan boord van Challenger, incasseert een astronaut een hevige schok bij de lancering. Gebarsten glas, verbogen wijzers. Hij hield het toch. « Het hoort bij de reis », zei hij.
Deze incidenten dwongen de fabrikanten geobsedeerd te raken door betrouwbaarheid. Zonder deze incidenten geen X-33, geen Novonaut.
De tests in de stratosfeer
Vóór de baan om de aarde gaat men naar 30 kilometer hoogte. Fortis, 1993. Een B-42 Cosmonauts opgehangen aan een sondeballon. Min 70 graden, nuldruk, trillingen als een pneumatische hamer. Kwam intact terug.
Omega, 2018. De X-33 wordt onder dezelfde omstandigheden verzonden. Het lcd-scherm bevriest, dooit dan weer op. Het knippert nog steeds. En in 2024 wordt een prototype van de Russische Novonaut naar 35 kilometer hoogte gestuurd, 9 G aan vertraging. Het kaliber Werk 17 vertoonde geen enkel probleem.
Daar, in de zwarte kou, worden de horloges geboren die echt vliegen. Niet op sociale media. Op een ballon die boven alles zweeft.
De alledaagse horloges in een baan om de aarde
Vandaag wordt er gewoon gewerkt.
Omega X-33 Skywalker Gen 2. Pesquet, Koch, de bemanning van Artemis II. Quartz, klittenband, oranje lcd-weergave. Het alarm klinkt terwijl de astronaut tussen twee experimenten zweeft. Geen legende. Een collega.
Fortis Novonaut. Titanium, keramiek, lume die schijnt als een baken in de orbitale nacht. Kosmonauten dragen het aan boord van Soyoez, op het ISS. Ruw, robuust, onverwoestbaar.
Speedmaster custom NASA. Geweven band, blauw-rood logo, omgekeerde pandawijzerplaat. Voor Artemis keert het terug als een oude bekende.
Casio G-Shock DW-9052. Privémissies, Crew Dragon. Niet duur, niet fijn, maar incasseert straling, schokken, en al de rest. Kimiya Yui had het aan zijn pols in 2025. Hij gebruikte het zelfs om een maaltijd in gewichtloosheid te timen.
De waanzinnige anekdotes
1995. Een Russische kosmonaut verliest zijn Fortis B-42 op het ISS. Het zweeft drie dagen lang voordat het vastraakt in een luchtfilter. Hij haalt het terug, windt het op. Het loopt nog steeds.
2009. Een ESA-astronaut gebruikt zijn X-33 als wekker voor een labkat in een baan om de aarde. Alarm om 7 uur 00 GMT, de kat miauwt, de hele bemanning schiet in de lach.
2022. Tijdens een Axiom-missie neemt een miljardair een gouden Rolex Daytona mee. Ze krijgt een dosis straling te verwerken. Vergeelde wijzerplaat, geblokkeerde chronograaf. Hij houdt het. « Souvenir van een reis van 400 miljoen. »
En de gekste. In 2016 « repareert » een astronaut zijn Speedmaster met een stukje plakband en een paperclip. Het houdt zes maanden vol. De NASA kijkt de andere kant op.
En morgen?
Mars. Een X-33 die zes maanden zonder batterij standhoudt. Een Novonaut die het rode stof weerstaat. Of nogmaals een Speedmaster.
Want de ruimte gaat niet alleen om cijfers. Het zijn verhalen. En de horloges dragen ze aan de pols mee.
Gerelateerde artikelen
- Van het Mechanische Horloge naar het Connected Horloge: de Evolutie van de TijdOntdek het fabuleuze verhaal van de horlogerie. Van de quartzcrisis tot connected horloges van Garmin of Apple, ontdek hoe technologie de sport, de veiligheid en onze verhouding tot de tijd heeft veranderd.
- Quartzcrisis 1969: Seiko Astron en de Zwitserse horlogeschokQuartzcrisis: hoe de Seiko Astron uit 1969 de Zwitserse horlogerie op haar grondvesten deed daveren en haar heropleving in gang zette. Volledig verhaal, kalibers, sleuteldata.
- Horloges en Oceaan, Deel 2: van de Marianentrog tot de moderne recordsDeel 2 – Van de Marianentrog tot de moderne records